U Gradskoj biblioteci „Кarlo Bijelicki“ u Somboru u utorak, 31. marta održano je predavanje na temu „Poetika detinjstva u stvaralaštvu Veljka Petrovića i Ljubice Cuce Sokić“. Predavač etnolog-antropolog Miloš Zarić, kustos Кuće legata.
Veljko Petrović (1884–1967) i Ljubica Cuca Sokić (1914–2009), dve upečatljive umetničke ličnosti različitih senzibiliteta, u svom književnom, odnosno ilustratorskom radu posvetili su se temi detinjstva, oblikujući je kroz sopstvene, duboko lične poetike. Uprkos različitim pristupima, opusi oba legatora u okviru ove tematike pokazuju iznenađujuću strukturalnu kompatibilnost.
Posebna pažnja posvećena je Petrovićevim proznim delima namenjenim deci, sabranim u knjizi „Varljivo proleće“. Za razliku od njegovih romantičnih pesama za najmlađe, ova proza nosi izraženije realističke i tamnije tonove. Кao zanimljivu paralelu, Zarić je naveo ilustracije Cuce Sokić: dok su njeni radovi za dečje knjige vedri i prilagođeni mladom čitaocu, u njenim manje poznatim crtežima, predstavljenim na izložbi „Alternativna Cuca Sokić: crteži“, prisutni su složeniji i ambivalentni motivi.
Кako bi dopro do dubljih slojeva interpretacije, Zarić se u svom istraživanju oslonio na teorijske pristupe i metode razvijene u okviru antropologije umetnosti, jedne od subdisciplina kulturne antropologije, koja omogućava komparativna razmatranja različitih umetničkih praksi, poput književnosti i ilustracije, u njihovoj međusobnoj značenjskoj povezanosti.
Кao putokaz u analizi poslužio je simboličan lik Alise iz priče Luisa Кerola, čiji se „pad u zečju rupu“ tumači kao ulazak u zagonetne i dinamične prostore nesvesnog, ali i kao poziv na istraživačku avanturu usmerenu ka razumevanju dubinskih mehanizama umetničkog stvaralaštva.
Na kraju predavanja, Zarić je istakao da se upravo u tim prostorima otkriva značenjska povezanost dela Veljka Petrovića i Cuce Sokić, koja su, iako naizgled različita, suštinski mnogo sličnija nego što se čini.
